یا صاحب الزّمان(عج)

رواق منظر چشم من، آشیانه توست

کرم نما و فرود آ که خانه، خانه توست

محمد علی اربابی

در 20 سال گذشته و خصوصاً در سالهای اخیر انجام انفجار در مساجد و مراکز مذهبی مسلمانان از جمله کشورهای پاکستان ، عراق و اخیراً در شرق ایران اسلامی - استان سیستان و بلوچستان - به عنوان یک راهبرد در دستور کار دشمنان اسلام قرار گرفته است.

این حرکات غیر انسانی تقریباً از سالهای دهه اول انقلاب اسلامی از پاکستان شروع شد. در آن زمان گروهی تحت عنوان «سپاه صحابه» ، حمله مسلّحانه و انفجار در مراکز مذهبی شیعیان را آغاز و به تدریج ترور علماء شیعه را نیز در دستور کار خود قرار داده که از آن میان می توان به ترور شهید علامه سیّد ساجد نقوی یکی از علمای مبارز شیعی در پاکستان اشاره کرد.

این حرکت هنوز در پاکستان ادامه دارد و هر چند مدّت، تکرار و تعداد زیادی از مسلمانان شیعی مذهب پاکستان توسط گروههای جعلی که متأسّفانه خود را به اهل سنّت منتصب می نمایند به شهادت می رسند.

پس از حمله آمریکا به عراق و سقوط رژیم دیکتاتوری صدام و برگزاری انتخابات و روی کار آمدن یک دولت مردمی (علیرغم خواست و برنامه آمریکائیان) انفجار و ترورها با شدّت زیادی در آن کشور که عمدتاً در مراکز مذهبی و تجمّعات شیعیان  می باشد انجام و هم اکنون نیز ادامه دارد.

تعداد زیادی از علماء و رهبران شیعی نیز از جمله آیت الله سیّد محمّد باقر حکیم نیز در این انفجارها به شهادت رسیده  و هدف قرار گرفتند.

این ترور ها و انفجارها نیز عمدتاً توسط گروههای وابسته به القاعده و سلفی هایی که از کشورهای همجوار عراق خصوصاً عربستان به آن کشور می روند ، انجام می گیرد.

گروه القاعده و جریان سلفی و گروههای تکفیری  کشتار و تهدید شیعیان در عراق را به عنوان یکی از اهداف اصلی خود اعلام کرده اند  و در این راستا تعداد زیادی از مردم عراق را  که عمدتاًً شیعی مذهب بوده اند به خاک و خون کشانده اند.

در چند سال اخیر انفجارها و ترور هایی در استان سیستان و بلوچستان بوسیله گروهک ریگی، که خود را مدافع اهل سنّت می داند و وابستگی او به استکبار خصوصاً آمریکا و انگلیس پس از اعترافات عبدالمالک ریگی و دیگر اسناد موجود بر همگان واضح  و آشکار شده است؛ انجام گردیده است که در این میان  انفجار مسجد علی ابن ابیطالب (ع) در سال گذشته و مسجد جامع زاهدان در چند روز گذشته قابل توجه می باشد.

با توجه به عملکرد این گروههای جنایتکار موارد مشروحه ذیل در آنها مشترک است:

1-   جریاناتی که دست به اینگونه جنایتها می زنند متأسّفانه خود را مدافع حقوق اهل سنّت اعلام کرده و از عواطف و احساسات اهل سنّت نیز سوء استفاده می نمایند.

2-   در وابستگی، ساماندهی، حمایتهای مادّی  و اطّلاعاتی و تسلیحاتی این گروهها به استکبارجهانی خصوصاً آمریکا و انگلیس هیچگونه شک و تردیدی وجود ندارد.

3-   ارائه یک اسلام متحجّرانه، خشن و غیر انسانی که با اصول و احکام  حیات بخش اسلام ناب  محمّدی (ص) در تعارض کامل می باشد.

4-   حمایت جریان وهابیّت ، سلفی  و تکفیری که متأسّفانه در بعضی  از کشورهای منطقه خصوصاً عربستان ، امارات و پاکستان فعّال می باشد، از اینگونه حرکتهای غیر انسانی و ترغیب جوانان اهل سنّت به پیوستن به این گروههای جنایتکار.

5-   عضو گیری این گروههای جنایتکار از بین افراد فقیر ، مستضعف و محروم اهل سنّت در کشورهای  مختلف و فرستادن جوانان به مدارس دینی که توسط وهابیّون این مزدوران بی جیره و مواجب استکبار در افغانستان و پاکستان  اداره می شوند و شستشوی مغزی آنها به منظور انجام اِعمال حرکتهای انتحاری با توجه به فتاوی بعضی از روحانیّون وهابی در خصوص اینکه شیعیان کافر و مرتد هستند  و قتل آنها  واجب است.

6-   برنامه ریزی منسجم در خصوص تشکیل اینگونه گروهها  توسط دشمنان  دنیای اسلام  و تشدید  حمایت  های مادّی و معنوی از آنان خصوصاً پس از تثبیت و گسترش امواج انقلاب اسلامی در میان مسلمانان منطقه و جهان که بر اساس تفکّرات اسلام ناب محمّدی (ص) استوار است.

نکته ای که در این میان قابل تأمّل است، این می باشد که استکبار جهانی به عنوان یک استراتژی مصمّم است نگذارد اتّحاد مسلمانان حول محور اسلام ناب محمِدی (ص) در جهت مبارزه با صهیونیسم  بین الملل و شیطان بزرگ یعنی آمریکا شکل گرفته تا کما کان غاصبان قدس و حکّام مرتجع منطقه در جهت منافع جهانخواران گام بردارند و بجای پرچم توحید و رسالت محمّدی (ص) ، علم کفر و نفاق در جهان اسلام پا برجا باشد.

لذا مسلمانان اعم از سنّی و شیعه خصوصاً عالمان آگاه و با بصیرت  آنان با هوشیاری و درایت نقشه شوم  دشمن را خنثی تا در دام شیطانی استکبار گرفتار نشده تا دشمن موفّق نشود و بجای اتّحاد مسلمین خدای نخواسته تفرقه را در جهان اسلام تسری دهد ضمن اینکه علمای اهل سنت که خوشبختانه اکثر آنها در جهان اسلام از طرفداران  جدّی اسلام ناب محمّدی (ص) هستند و در بعضی  از کشورهای اسلامی علم مبارزه با صهیونیسم و استکبار را بر دوش دارند ، بطور صریح و شفّاف حرکات خائنانه تعداد معدودی  از روحانیون  وهابی  را که به ترویج  اندیشه های سلفی  و تکفیری می پردازند  و جمعیت قابل توجهی از مسلمانان جهان یعنی پیروان اهل بیت عصمت و طهارت را کافر و مرتد می دانند و با فتاوای خود باعث شستشوی مغزی جوانان ساده اندیش به منظور اعمال حرکتهای انتحاری می شوند محکوم و صف خود را از آنان جدا  و در جهت افشای آمال و اهداف شیطانی وهابیون  از خدا بی خبر به چیزی جز اسلام ناب محمدی (ص) و جایگزینی با اسلام امریکایی که ذلت، بیچارگی و دریوزگی را برای مسلمانان به دنبال دارد نیاندیشند.

و یقین داشته باشند که  انفجارهای مساجد در مراکز مذهبی شیعیان  خصوصاً انفجار اخیر مسجد جامع زاهدان توسط استکبار برنامه ریزی شده با فتاوای روحانیون وهابی رنگ مذهبی بخود گرفته و بوسیله گروهکهای جعلی  ساخته و پرداخته دشمنان اسلام از جمله گروهک ریگی معدوم به اجرا در می آید.

مهم ترین و اساسی ترین رسالت دولت اسلامی در عصر حاضر، زمینه سازی برای ظهور است. در این راستا اقدام درخصوص «جهانی شدن انتظار» ضرورتی است که در تفکّر اسلام ناب محمّدی به عهده کلیّه منتظران ظهور گذاشته شده است.

با گذشت حدود سی سال از پیروزی انقلاب اسلامی تحت رهبری امام خمینی (ره) و عوض شدن شرایط بین المللی و ناکارآمدی تئوری های غیر الهی در اداره جوامع و ناامیدی آزادیخواهان و مستضعفان از سازمان های بین المللی به منظور ادای حقّ شان و از طرف دیگر گسترش اندیشه های امام خمینی (ره) در میان ملل محروم و آزادیخواه جهان، نقش دولت اسلامی پررنگ تر شده و «جهانی شدن انتظار» به عنوان یک استراتژی می بایست در دستور کار قرار گیرد.

امام که سازنده و پردازنده انقلاب اسلامی می باشد، انتظار را قدرت اسلام می دانست و همگان را دعوت به تحقّق قدرت اسلامی در عالم می نمود تا مقدّمات ظهور فراهم گردد و فرمود:

«من به صراحت اعلام می کنم که جمهوری اسلامی با تمام وجود برای احیای هویّت اسلامی مسلمانان در سراسر جهان سرمایه گذاری می کند و دلیلی هم ندارد که مسلمانان جهان را به پیروی از اصول تصاحب قدرت در جهان دعوت نکند و جلو جاه طلبی و فزون طلبی صاحبان قدرت، پول و فریب را نگیرد. من با اطمینان می گویم اسلام، ابر قدرتها را به خاک مذلّت می نشاند. اسلام، موانع بزرگ داخل و خارج محدوده خود را یکی پس از دیگری بر طرف و سنگرهای کلیدی جهان را فتح خواهد کرد. ما با خواست خدا، دست تجاوز و ستم همه ستمگران را در کشورهای اسلامی می شکنیم و با صدور انقلاب مان که در حقیقت صدور اسلام راستین و بیان احکام محمّدی(ص) است به سیطره و ظلم جهان خواران خاتمه می دهیم و با یاری خداوند، راه را برای ظهور منجی و مصلح کل و امامت مطلقه حق، امام زمان (اروحنا له الفداء) هموار می کنیم»

تعجّب نکنید مطالب فوق گوشه کوچکی از هزاران رهنمود آن امام عظیم الشأن درباره استراتژی آینده انقلاب اسلامی می باشد که در صحیفه نور جلد 20 آمده است.

و یا در عبارتی دیگر می فرماید:

«مسئولان ما باید بدانند که انقلاب ما محدود به ایران نیست. انقلاب مردم ایران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچم داری حضرت حجّت (ارواحنا له الفداء) است ... باید مسئولان دولت جمهوری اسلامی تمام سعی و توان خود را در اداره بهتر مردم بنمایند اما این بدان معنا نیست که آنها را از اهداف عظیم انقلاب که ایجاد و حکومت جهانی اسلام منصرف کند.»

جملات فوق احتیاج به تفسیر و توضیح ندارد واضح، روشن و کاملاً شفّاف می باشد و می توان گفت وعده ظهور، هدیه ای نیست که خدای سبحان بدون ایجاد شرایط لازم، آن را به جامعه بشری ارزانی دارد، بلکه رسالت سنگینی است که با شعور، آگاهی، ایثار، فداکاری و گسترش معنویّات و تکیه بر احکام اسلام تجلّی خواهد یافت. قدم اساسی این است که مسئولین دولت اسلامی و همه منتظران ظهور از شرایط و اوضاع و احوال فعلی جهان درک صحیحی داشته باشند تا بر اساس این شرایط، تاکتیکهای خود را در وصول به جامعه منتظر مصلح با استراتژی تعریف شده فوق تدوین و عملی نمایند.

در این راستا دو وظیفه مهم به عهده دولت اسلامی است:

1.  رشد ایمانی، جهادی و آگاهی سیاسی ملل جهان یک برنامه ریزی وسیع فرهنگی در بین توده های محروم و مستضعف جهان «فلسفه انتظار» و «دکترین مهدویّت» به عاشقان عدل و شیفتگان امنیت که خوشبختانه امواج این دو خواست الهی و انسانی (عدل و امنیّت) روز بروز در جهان بیشتر می شود، به عنوان تنها راه نجات از غلّ و زنجیر استعمارگران و استثمارگران مطرح گردد.

2.  ایجاد تشکیلات سیاسی، نظامی، اقتصادی، اداری و اطلاعاتی که امام خمینی (ره) از آن به عنوان ایجاد هسته های حزب الله در سراسر جهان یاد می نماید.

لذا در این زمانه که «عصر جهانی شدن» است و دشمن اسلام باعنوان و طرح «عصر جهانی شدن» قصد دارد اندیشه های غیر انسانی خود را که بر پایه تفکّرات مادّی و لیبرالیسم ضدّ بشری استوار است بر جهان حاکم نماید، طرح نظریّه حکومت واحد جهانی اسلام در قالب مهدویّت، گزینه شاخص، استوار و بی بدیلی است که می تواند انتظار بشر را در شرایط جهانی شدن و جهان گرائی به بهترین شکل برآورده سازد.

 نگاه مدبّرانه و تفکّرانه به شرائط و اوضاع جهان معاصر نشان می دهد که هسته های آغازین چنین حرکتی در حال شکل گیری است و همه چیز حکایت از رخداد عظیمی با ابعاد وسیع و پی آمدهای شگرفی دارد که امواج سهمگین آن کاملاً قابل لمس است.

و بهمین دلیل است که تقریباً از حدود بیست سال قبل محور تصمیم گیری های استکبار جهانی و صهیونیزم بین الملل بر این است که با بسیج عِده و عُده نگذارند قدرت اسلام در جهان مطرح گردد و تمام سعی شان را در مقابله با اسلام و جلوگیری ازمعرفی و نفوذ اندیشه نجات بخش انتظار ظهور به کار می بندند تا شرائط را به نفع خود تغییر دهند.

همه این تلاشهای هیجان آلود از آن حکایت دارد که جهان معاصر (هر چندناخودآگاه) خود را مخاطب این پیام رهائی بخش «انتظار ظهور» می داند.

شعارهائی همچون:

-       عدالت جهانی،

-       صلح جهان،

-       امنیّت همگانی،

-       رفاه عمومی،

-       کرامت انسانی

هر چند امروز توسط بلندگوهای تفکّرات لیبرالیستی و نظریّه پردازان غربی مطرح می شود و جهانخواران براین باورند که با این شعارها حاکمیّت زر، زور و تزویر که زائیده اندیشه های جهان سرمایه داری و لیبرالیستی می باشد بر جهان بشریّت تداوم دهند، ولی منتظران ظهور باید طرح های خائنانه نظریّه پردازان غربی را که در پوشش این شعارها که چیزی جز اصول و آرمانهای گم شده وجدانهای حقیقت جو نمی باشد افشاء نموده و نگذارند «عصر جهانی شدن» را آنها مدیریّت نمایند، و ریاکارانه به اهداف پلید خود نائل آیند.

مدیریّت «عصر جهانی شدن» بوسیله منتظران مصلح و دست یابی به چنین ره یافت سترگی، راهکارها و چاره اندیشی شیوه های خاص خود را می طلبد که لازم است اندیشه ورزان دیانت و سیاست نسبت به ساز و کار ها و راه برد تحقّق این رسالت بزرگ، با خرد و تدبّر چاره اندیشی کنند.

به امید آن روز.

اعوذ بالله من الشّيطان الرّجيم و النّفس الامّاره
بسم الله الرّحمن الرّحيم

مِنَ الْمُوْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَی نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن یَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا

سورة احزاب – آیة 23

از میان مؤمنان مردانى‏اند که به آنچه با خدا عهد بستند صادقانه وفا کردند برخى از آنان به شهادت رسیدند و برخى از آنها در [همین] انتظارند و [هرگز عقیده خود را] تبدیل نکردند.

«جریان نفاق» و «جریان فتنه» از یک جنسند لازم و ملزوم یکدیگرند، بدون یکی، دیگری معنا و مفهوم ندارد.

«تحقّق برنامه های منافقین» منجر به «ایجاد فتنه» شده و در فضای «فتنه» ، «نفاق» گسترش یافته و « منافقین» میدان داری می کنند.

از صدر اسلام که «منافقین» از پشت خنجر به نهضت پیامبر اعظم (ص) زدند و تا حکومت 5 ساله عدل مجسّم یعنی امیر المؤمنین علی ابن ابیطالب (علیه السّلام) که «جریان نفاق» به صورت گسترده وارد میدان شد و در مقابل«حق» که چیزی جز «علی» نبود صف آرائی کرد و فتنه های گسترده ای را سبب شد تا به امروز که حدود سی سال از عمر نهضت خمینی کبیر(ره) می گذرد.

 این شجره خبیثه «منافقین» دست از توطئه و ضربه زدن به آرمانهای اسلامی بر نداشته و بر نخواهد داشت.

مسعود رجوی و ولی نعمت اعدام شده اش صدام حسین

مسعود رجوی و مهدی ابریشمچی در خدمت استخبارات صدام حسین

رهبران فرقه تروریستی رجوی در حال تهدید اسرای بازداشتگاه اشرف

مریم رجوی اعلام کرد اکراد را زیر شنی تانک ها بگیرند تا گلوله هدر نشود!!

زن شریف!! رجوی با خاخام زوکر معلوم الحال در مقر تروریست ها

یکی از جلسات شستشوی مغزی در قرارگاه بدنام اشرف در عراق

خودسوزی های نفرات فرقه به دستور مستقیم رجوی در سال 2003

رابین کوربت معروف به "لرد ترور" در انگلستان، که نزدیک به سه دهه زیر آرم داس و تفنگ فرقه رجوی به حمایت از کشتار در ایران و عراق پرداخته است

جریان نفاق در اوائل پیروزی انقلاب اسلامی، با ایجاد شایعه، اختلاف و دروغ آن چنان فضائی ایجاد کرد که صادق ترین یاران انقلاب و امام از جمله شهید مظلوم آیت الله بهشتی را ابتدا ترور شخصیتی نمود و بعد از آن موفق شد بهشتی، رجائی و باهنر را از لحاظ شخصی هم ترور نماید.

«منافقین» تا آنجا پیش رفتند که به عامل، مزدور و جاسوس دشمن ملت ایران یعنی صدام ملعون و حزب بعث تبدیل شده و بعضی از عملیات رزمندگان اسلام را در جبهه های دفاع مقدس لو دادند و خیانت را به حد اعلا رساندند.

«نفاق» حرکتی شیطانی است که تداوم دارد. هر جا« مؤمنین» حضور پیدا کنند، «منافقین» هم به طریقی حاضر می شوند. برنامه « منافقین» این است که به «جریان ایمان» ضربه زده و نگذارند ایمان بر کفر غلبه نماید. «منافقین» مزدور« کفار» هستند و در عداوت و کینه با « مؤمنین» گوی سبقت را حتی از «کفار» ربوده اند.

شناسائی «منافق» و تشخیص «جریان نفاق» از خط ایمان، سخت و دشوار است و تنها «اهل بصیرت» توانائی این تشخیص را دارند.

مبارزه با نفاق از مبارزه با کفار سخت تر است. زیرا «نفاق» در پوشش «ایمان» بروز کرده، شعار مؤمنین را می دهد ولی در عمل با کفار همراه است.

در سال 88 ، « جریان نفاق» و « جریان فتنه» در یک اتحاد نامقدس بر جبهه «اهل ایمان» تاختند و به صورت مزدوران دشمنان این ملت یعنی استکبار و صهیونیسم بین المللی انجام وظیفه کردند.

ساده اندیش نباشیم، آنهائی که فاجعه هفتم تیر و هشتم شهریور را در سال 60 بوجود آوردند و بهشتی و رجائی و باهنر و ... را در آتش کفر و نفاق سوختند فقط «منافقین» نبودند ، بلکه آنهائی که در سال 88 نیز «فتنه» عظیمی را در کشور ایجاد کرده و در مقابل ملت ایستادند و ناجوانمردانه به خط امام و رهبری  یورش بردند نیز «منافقین» هستند.

 به جرأت می توان گفت «سرانه فتنه» منافقین جدیدی هستند که «جریان فتنه» را به وجود آورده و در اطاعت و بندگی کفار آنرا در کشور اجرائی و عملی نمودند.

پس «منافقین» بوده، و هستند و خواهند بود.

راه مقابله با منافقین:

-         عمق دادن به «بصیرت» مردم؛

-          اتحاد؛

-         همدلی حول محور « ولایت فقیه» است؛

 چرا که فقط «ولیّ» «شاخص» است و در این راستا افشای نفوذیهای وابسته به «جریان  نفاق» یک اصل است.

جریان فتنه دو موضوع را در دستور کار قرار داده است:

1. ایجاد اختلاف بین دولت، مجلس و قوه قضائیه:
2. سوق دادن اعتراضات به طبقات محروم:

جریان فتنه در این صدد است که نوعی تنش دائمی بین قوای سه گانه وجود داشته باشد، چون با ایجاد اختلاف بین سه قوه، زمان خدمت گزاری از دست رفته و قوا بجای برنامه ریزی در جهت رفع مشکلات مردم، گرفتار تقابل و موضع گیری علیه یکدیگر می شوند.

جریانات اخیر در مجلس درخصوص تصویب طرحی جهت وقف اموال دانشگاه آزاد و دستور یک قاضی در مورد توقّف اجرای مصوّبه شورای انقلاب فرهنگی، در این راستا ارزیابی می شود. این اختلاف قرار است توسط نفوذیها و منتسبین جریان فتنه که متأسّفانه در هر سه قوه وجود دارند اجرائی گردد.

مطلوب جریان فتنه این است که در حاکمیت بهم ریختگی ایجاد شود تا رهبر به منظور رفع اختلافات ایجاد شده در موارد جزئی دخالت نماید و بتدریج زمینه تسویه حساب با احمدی نژاد نیز توسط مخالفین وی فراهم گردد.

موج فتنه همچنین درصدد است با اجرای طرح هدفمند کردن یارانه ها، نارسائیهای احتمالی را با اعتراضات کارمندان و کارگران و افراد محروم عمق بخشیده و طبقات محروم را که حامیان اصلی انقلاب و برنامه های رئیس جمهور احمدی نژاد هستند با مقابله با نظام وادار نماید.

سران فتنه قصد دارند این اعتراضات را با کمک تحریمهای دول استعمارگر علیه ایران اسلامی عمل نمایند و تبلیغ کنند که علّت تحریمها و نارسائیهای اقتصادی، سیاستهای دولت احمدی نژاد می باشد.

هوشمندی، بصیرت ، افشاگری و وحدت جبهه متّحد حامیان انقلاب اسلامی حول محور ولایت رهبر معظّم انقلاب؛ طرحهای جریان فتنه را نقش برآب خواهد کرد.

در گرما گرم تبلیغات و مناظرات انتخاباتی دوره دهم ریاست جمهوری، نامه ای بصورت سرگشاده و در تاریخ 19/03/1388 توسط آقای هاشمی رفسنجانی خطاب به مقام معظّم رهبری حضرت آیت الله العظمی خامنه ای نوشته و به دنبال آن اتّفاقاتی که پس از 22 خرداد سال 1388در کشور بوجود آمد و تحت عنوان فتنه از آن یاد می شود و سران فتنه چیزی نیست که از حافظه تاریخی این ملّت کنار رفته و به فراموشی سپرده شود.

برخی از فرازهای نامه و اتّفاقات وقوع یافته آن چنان بر یکدیگر منطبق می باشد که پس از یکسال از آن نامه نامبارک، برتمام اهل بصیرت و حتّی کلیه آحاد ملّت روشن شده است که تنظیم کنندگان نامه مورد نظر همان اتاق فکری بوده است که جریانات فتنه را در داخل هدایت کرده است.

هر چند که در پای این نامه با کمال تأسف امضاء فردی است که نقش مهمی در پیروزی انقلاب و تثبیت آن داشته و مسئولیّت های مهّمی را در نظام مقدّس جمهوری اسلامی تصدّی نموده است.

امروز بر همگان واضح و روشن است که تنظیم کنندگان نامه کسانی جز خانواده، فرزندان و نزدیکان آقای هاشمی رفسنجانی و اعضاء حزب کارگزاران سازندگی نمی باشند.

قرار گرفتن آقای هاشمی رفسنجانی در حلقه فرزندان و اعضاء حزب مذکور و راهی که ایشان در سال گذشته در مقابل جریان فتنه در پیش گرفت درس عبرتی است به همه آنهائی که بجای اینکه خود را برای انقلاب بدانند، انقلاب را برای خود دانسته و همیشه از انقلاب و نظام طلبکار هستند.

این افراد تا زمانی که روند اجرای امور بر منافع آنها باشد همراه و همگام هستند ولی به محض اینکه منافع آنها به خطر بیفتد و یا کسانی در رأس امور قرار گیرند که به نظرات آنها توجّه نکنند، فریاد وا اسلاما وا انقلاب و وا امامای آنها گوش فلک را کر می کند.

چه خوب است یک بار دیگر این نامه را با دقت بیشتر مطالعه نموده و جریانات فتنه را در سال 88 نیز مرور کنیم، همه چیز روشن واضح خواهد شد.

غیر خودی ها و دشمنان از این نامه به عنوان سنگر یورش به نظام و رهبری انقلاب استفاده کرده و ناجوانمردانه بر ارزشها تاختند و خودی ها نیز علیرغم خدمات شایسته آقای هاشمی رفسنجانی فاصله خود را از ایشان زیاد نموده و بسیاری از خودی ها حلقه ارتباط خود را با وی قطع کرده و محبّت او را از دل بیرون کردند و نگذاشته فرزندان هاشمی رفسنجانی در همراهی و همگامی با جریان فتنه به آرزوهای خبیث خود دست یابند.

خیلی ها هم تلاش کردند شخص هاشمی رفسنجانی را از جریان فتنه دور نمایند، و لکن مروری بر مواضع و عملکرد ایشان در سال 88 نشان می دهد که تغییرات عمده ای در رفتار و کردار ایشان دیده نمی شود و مردمی که نظام را در برابر فتنه حفظ کردند از جمله وضعیّت فعلی آقای هاشمی رفسنجانی را رصد می نمایند.

مردمی که در سال گذشته با هدایت و رهبری علی گونه مقام عظمای ولایت توانستند جریان فتنه را از رسیدن به اهدافش نا امید نمایند، نامه مذکور را تبدیل به کاغذی بی ارزش کردند که فقط باعث شد آتش فتنه شعله ورتر گردد.

همین مردم معتقدند که ای کاش این نامه هرگز نوشته نمی شد و هاشمی، هاشمی می ماند ولی افسوس.

برای تأمّل بیشتر شما خوانندگان محترم ، خواهشمندم به مقاله ای که در ادامه مطلب آمده است و به "روانکاوی متن" و "برّرسی آماری کلمات به کار برده شده" در این نامه پرداخته است ؛ توجّه فرمایید.

«وَدّ كَثيرٌ مِنْ أهْلِ الكِتابِ لَوْ‌ يَرُدُونَكُمْ مِنْ‌بَعدِ إيمنِكُمْ كُفّاراً حَسَداً مِنْ عِندِ أنفُسِهِم مِنْ بَعدِ ما تَتَبيّنَ لَهُمُ الحَقّ....»

«بسياري از اهل كتاب دوست داشتند، كه شما را بعد از ايمان آوردنتان از آن برگردانند، به خاطر حسادتي كه بر ايمان شما در نفس خود داشتند، بعد از آنكه حق بر آنها روشن شده بود » (بقره 109)

یکی از بدترین رذائل اخلاقی کینه توزی است. در کلام معصومین علیهم السّلام حقد یا همان کینه توزی به عنوان پست ترین خوی شناخته شده و حسادت، اساس و پایه هر کینه توزی ذکر شده است. هر قدر حسد درافراد افزایش یابد به همان میزان کینه، حقد و عداوت نیز افزایش می یابد. حقد و کینه توزی منشاء تمام فتنه ها نیز است.

وقایع بعد از انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری را مرور کنیم؛ یکی از علل مهمی که سران فتنه «موسوی شیپورچی ضدّ انقلاب، کروبی نفر اول انتخابات از در عقب» امروز به جائی رسیده اند که در هیچ محفل مردمی جائی نداشته و مردم آنها را فراری می دهند.

حسادت آنها به رئیس جمهور احمدی نژاد  بود و همین حسادت بود که آنها را به عداوت و کینه با آرمانهای امام خمینی(ره) کشاند. خواصی هم که سران فتنه را همراهی کردند، کینه و عداوت از احمدی نژاد آنها را به بیراهه برد.

بعضی از افراد  که رقیب انتخاباتی احمدی نژاد در دور نهم انتخابات ریاست جمهوری بودند، هنوز برای آنها هضم رئیس جمهور شدن وی سخت است لذا در هر فرصت و بهانه ای و یا ضعف احتمالی ناجوانمردانه به احمدی نژاد و دولت او می تازند.

از آنهائی که در جبهه اصلاحات قرار دارند انتظاری نیست ولی بعضی از افرادی که مدّعی اصولگرائی هستند در موضع گیریهای خود جریان فتنه را به طریقی تحلیل می کنند که احمدی نژاد با تمام مظلومیتش در کنار سران فتنه قرار می گیرد و با هزاران اما و اگر و لاطائلات در صددند که ثابت کنند که احمدی نژاد نیز در پیدایش و بروز فتنه دخیل بوده است از این موضع گیریها که ریشه و اساس آنها حبّ دنیاست باید بخدا پناه برد و از او در ادامه مسیر مدد خواست.

من هنوز نمی دانم فعلاً چنین وظیفه ای دارم یا ندارم ولی با اینکه می بینم چنین بت سازی می شود فکر می کنم که تعهّدی که درباره این شخص دارم دیگر ملغی است در عین حال منتظر اجازه و دستور آن حضرت می باشم. کوچکترین گناه این مرد بدنام کردم روحانیّت است، او همکاری روحانیّت با دستگاههای ظلم و زور علیه توده مردم را به صورت یک اصل کلّی اجتماعی درآورد، مدّعی شد که ملک و مالک و ملا در تعبیر دیگر، تیغ و طلا و تسبیح همیشه در کنار هم بوده و یک مقصد داشته اند. این اصل معروف مارکس و به عبارت بهتر مثلث معروف مارکس را که دین و ملت و سرمایه سه عامل همکار بر ضد خلقند و سه عامل از خود بیگانگی بشرند به صد زبان پیاده کرده، منتها به جای دین، روحانیّت را گذاشت، نتیجه اش این شد که جوان امروز به اهل علم به چشم بدتری از افسران امنیّتی نگاه میکند و خدا می داند که اگر خداوند از باب و یمکرون و یمکر الله و الله خیر الماکرین در کمین او نبود او در مأموریّت خارجش چه بر سر روحانیّت و اسلام در می آورد. تبلیغاتی دراروپا و آمریکا له او از زهد و ورع و پارسایی تا خدمت به خلق و فداکاری وجهاد در راه خدا و پاکباختگی در راه حق شده است و بسیار روسن شده است که دستهای مرموزی در کار بوده و دوستان خوب شما در اروپا اغفال شده اند. من لازم می دانم که حضرتعالی گاهی برخی افراد بصیر را ولو به طرز خفا به اروپا و آمریکا بفرستید، جریانها را از نزدیک ببینید و گزارش دهند که به عقیده بعضی از دوستان تان در آنجا، پاره ای از حقایق از حضرتعالی کتمان می شود.

...

خوب است اطّلاع داشته باشد، که در ماههای آخر عمر شریعتی بنده مکرّر بوسیله اشخاص مختلف به او پیغام دادم که در نوشته های تو مطالبی است بر ضدّ اسلام و لازم است اصلاح شود.

من در حضور جمعی صاحب نظر، یا تنها، هر طور خودت مایل باشی به تو ثابت کنم. اگر ثابت شد خودت آنها را ولو به نام خودت، نه به نام من آنها را اصلاح کن و شأن تو بالا هم خواهد رفت و الا مجبورم از تو صریحاً و مستدل انتقاد کنم و برایت گران تمام خواهد شد.

ادامه دارد...

می توان گفت استاد شهید مرتضی مطهری از نخستین علمای اسلامی در ایران بود که به اندیشه های انحرافی او پی برد و به تنهایی با منطق علمی رویاروی او ایستاد و تا پایه ای چهره اصلی او را برای بسیلری روشن و آشکار کرد.

پایه شناخت و درک او از کجرویهای شریعتی در نامه ای که از او به جا مانده است، به درستی به دست می آید.

او در این نامه که به امام (رضوان الله تعالی علیه) نوشته، چهره شریعتی را به خوبی نمایانده و روی نکته هایی انگشت گذاشته است که هنوز برخی از روحانیّون ناآگاه از درک آن ناتوانند.

متن نامه اینگونه است:

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علی مولینا امیرالمؤمنین و امام المتّقین و قائد الغر المحجّلین و السّلام علیکم و رحمة الله و برکاته

استاد و مقتدای بزرگوارم: حوادث ناگواری پی در پی برای اسلام از یک طرف، و روشن بینی های و اقدامات مثبت و منفی به موقع و صحیح آن استاد بزرگوار از طرف دیگر، موجب شده که روز به روز جدّی تر و با خلوص و صمیمیّت بیشتر آرزو کنم و از خداوند متعال مسئلت نمایم که وجود مبارک آن رهبر عظیم الشّأن را برای همه مسلمانان مستدام بدارد. اللّهم آمین. خدا را گواه می گیرم که کمتر اتّفاق می افتد که در در حال یا مقام و موقف دعایی این وظیفه را فراموش کنم و امیدوارم که مشمول دعوات خیریّة شما بوده باشم.

...

چهارم، مسئله شریعتی هاست. در نامة قبل معروض شد که پس از مذاکره با بعضی از دوستان مشترک قرار بر این شد که بندهدیگر درباره مسائلی که به شخص او مربوط می شد از قبیل صداقت داشتن و صداقت نداشتن و از قبیل الزامات عملی سخنی نگویم ولی انحرافاتی که در نوشته های او هست به صورت خیرخواهانه و نه خصمانه تذکّر دهم. ولی اخیراً می بینم گروهی که عقیده و علاقة درستی به اسلام ندارند و گرایش های انحرافی دارند با دسته بندی های وسیعی درصدد این هستند که از او بتی بسازند که هیچ مقام روحانی جرأت اظهار نظر در گفته های او را نداشته باشد. این برنامه در مراسم چهلم او در مشهد – متأسّفانه با حضور بعضی از دوستان خوب ما – و بیشتر در ماه مبارک رمضان در مسجد قبا اجرا شد، تحت عنوان اینکه بعد از سیّد جمال و اقبال و بیش از آنها، این شخص رنسانس اسلامی بوجود آورده و اسلام را نو کرده . خرافات را دور ریخته و همه باید به افکار او بچسبیم ولی خوشبختانه با عکس العمل شدید گروهی دیگر مواجه شد و به علاوه هوشیاری و حسن نیّت امام مسجد {شهید مفتّح} که متوجّه شد توطئه ای علیه روحانیّت بوده در شب های آخر فی الجمله اصلاح شد.

عجباً؛ می خواهند با اندیشه هایی که چکیده افکار ماسینیون مستشار وزارت مستعمرات فرانسه در شمال آفریقا و سرپرست روحی مبلّغان مسیحی در مصر و افکار گورویچ یهودی ماتریالیست و اندیشه های ژان پل سارتر اگزیستانسیالیست ضدّ خدا و عقاید دورکهایم جامعه شناس ضدّ مذهب است، اسلام نوین بسازند پس و علی الاسلام والسّلام.

به خدا قسم اگر روزی مصلحت اقتضاء کند که اندیشه های این شخص حلاجی شود و ریشه هایش به دست آید و با اندیشه های اصیل اسلامی مقایسه شود، صدها مطلب به دست می آید که بر ضدّ اصول اسلام است و به علاوه بی پایگی آنها روشن می شود.

ادامه دارد ...