در روزهای 16 و 17 آذر سال جاری (1388) ، عده ای دانشجونما در راستای دعوت رسانه های استکباری و صهیونیستی با تجمع در دانشگاه تهران قصد داشتند روز دانشجو را که یک حرکت ضد آمریکائی می باشد و هر سال به مناسبت شهادت سه دانشجو بنام احمد قندچی، مهدی شریعت رضوی و مصطفی بزرگ نیا که در جریان اعتراض به سفر ریچاود نیکسون رئیس جمهور وقت آمریکا توسط جلادان شاه آمریکائی به شهادت رسیدند به حرکتی علیه نظام و ارزشهای دینی جهت دهند.

در این راستا این افراد شعارهائی علیه مقدّسات مردم، نظام و همچنین بسیج و بسیجی سر دادند. اینان شعارهای خود را از بیگانگان و عموماً از رسانه های آمریکائی و انگلیسی آموخته و تکرار می کردند به عنوان مثال:«بسیجی برو گمشو» یا «بسیجی دانشگاه را رها کن» اما در جواب این افراد مغرض و مزدور، دانشجویان مسلمان آزادیخواه که بتدریج توانستند بر این مزدوران از خدا بی خبر غلبه نمایند شعارهای جالبی دادند شعار «اگر بسیجی نبود، ناموست اینجا نبود»

به 29 سال قبل برگردیم.

در ماههای اول حمله صدّام به ایران اسلامی، دشمن غدّار توانست بعضی از نقاط میهن اسلامی از جمله دشت آزادگان، هویزه و سوسنگر را اشغال نماید. سربازان کثیف بعثی وقتی به این مناطق دسترسی پیدا کردند بعد از کشتن مردان، زنان و دختران را اسیر نموده و پس از اسارت، درد منشی و پستی خود را به اثبات رساندند و به تعدادی از زنان و دختران تجاوز نموده بطوریکه این حرکت پست مزدوران صدام باعث شد که بعضی از این زنان، خودکشی نموده و بعضی دیگر هم بدست همان سربازان جانی به شهادت برسند.

بتدریج همین بسیجی های که امروز توسط عدّه ای نامرد به آنها جسارت و توهین می شود بفرمان امام خود جبهه ها را پر کرده و اداره جبه ها را بدست گرفتند و با شجاعت و با ایثار خود توانستند بعثیّون کافر را شکست داده و سرزمین اسلامی را از وجود پلیدِ آنها پاکسازی نمایند

آمریکا، انگلیس و مزدوران داخلی آنها باید به بسیج و بسیجی توهین کنند چون بسیج باعث شد که آنها در جنگ تحمیلی و دیگر توطئه های خود شکست بخورند و کینه بسیج و بسیجیان را بدل دارند.

ولی غافل از آن هستند که نه تنها ایران اسلامی بلکه تمام آزادیخواهان و استقلال طلبان جهان به بسیج به دیده احترام و مقدّس نگاه می کنند.

همانهایی که امام به وجود آنها افتخار می کرد و از خدا می خواست که در آن دنیا او را با بسیجیان محشور گرداند.