« ساعت 3 بعد از ظهر روز 17 دی ماه 1314 موکب اعلیحضرت همایون شاهنشاهی و موکب علیا حضرت ملکه پهلوی و والا حضرتین شاهدخت برای افتتاح دانشسرای مقدماتی و اعطاء دانش نامه های محصلان طب و قابلگی به عمارت جدید دانشسرای مقدماتی نزول اجلال فرمودند. حضورعلیا حضرت ملکه پهلوی و والا حضرتین شاهدخت در مراسم افتتاح فصل تازه ای در تاریخ جدید ایران و مرحله نوینی در دوره حیات اجتماعی کشور ما می باشد. »

آری، در مراسم فوق که اکثر زنان و دختران شرکت کننده بالاجبار بدون پوشش اسلامی شرکت داشتند، زن رضا خان و دو دخترش شمس و اشرف نیز با سروپای برهنه حاضر شدند و استارت کشف حجاب و یا «آزادی زنان» آغاز شد.

 رضا خان در راستای اعمال سیاستهای استعمار انگلیس فرمان کشف حجاب را صادر و تمام کارگزاران حکومت خصوصاً استانداران، فرمانداران، بخشداران و مأمورین شهربانی و ژاندارمری موظّف شدند در صورت حضور زن محجّبه در خارج از منزل، چادر و روسری آنها را بردارند.

دستگاههای تبلیغاتی رژیم نیز دست بکار شدندو «فرهنگ برهنگی» را به عنوان راه توسعه، پیشرفت، تجدد، آزادی و تساوی حقوق زن و مرد مطرح و در جهت گسترش این فرهنگ از هیچ کوششی فرو گزار ننمودند.

فجایع آن دوران آن چنان زیاد است که امام خمینی (ره) رهبر کبیر انقلاب اسلامی در سال 1356 فرمود:

« قضیّه کشف حجاب با آن فضاحت خدا می داند که به این ملت ایران چه گذشت. در این کشف حجاب، حجاب انسانیت را پاره کردند اینها. خدا می داند که چه مخدراتی را اینها هتک کردند. چه اشخاصی را هتک کردند. علما را وادار کردند با سرنیزه که با زنهایشان در مجالس جشن، یک همچین جشنی که با خون دل مردم با گریه تمام می شد شرک کنند، مردم دیگر به همین ترتیب. دسته دسته اینها را دعوت می کردند و الزام می کردند که با زنهایشان باید جشن بگیرید « آزادی زن» این بود که الزام می کردند، اجبار می کردند با سرنیزه .... »

ولی مردم مسلمان، زنان مؤمن، علما، دانشمندان و روشنفکران دینی در برابر تهاجمات نظامی و فرهنگی رژیم مقاومت کردند که اوج این مقاومت در قیام مسجد گوهرشاد در تیر ماه 1314 که منجر به کشته شدن هزاران نفر از مردم شد تجلی یافت.

این قیام با هدایت علماء و سخنرانی مرحوم شیخ محمد تقی بهلول گنابادی انجام گرفت.