امام خمینی (ره) به موضوع « جنگ فقر و غنا» در پیامهای خود خصوصاً در پیامهای سالهای اواخر عمر با برکت خود اشاره نموده و با تحلیلهای اصولی به روشن شدن زوایای این موضوع پرداخته است.

«پابرهنگان»، «مستضعفین»، «محرومین»، «کوخ نشینان» و «ستمدیدگان» را به عنوان طرفداران «اسلام ناب محمدی» و در مقابل؛ «زراندوزان»، « مستکبرین»، « دنیا خواهان»، «کاخ نشینان» و «ظالمین» را جزو حامیان «اسلام آمریکائی» مطرح کرده است.

واقعیّت هم همین است. گفتمان انقلاب اسلامی و رهنمودهای امامان جامعه اسلامی و رسالت انبیاء صلوات الله علیهم اجمعین نیز در همین راستاست.

در انقلاب 22 بهمن 31 سال قبل، خیلی از خواص جزء حامیان «اسلام ناب محمدی» بودند ولی امروز به علل دنیا خواهی، وابستگی و تعلّقات به زیاده خواهی فرزندان و فامیل و فاصله گرفتن از مردم و محرومین، زراندوزی و کاخ نشینی در صف طرفداران «اسلام آمریکائی» قرار گرفته اند هر چند شعار      « خط امام» بدهند، مدعی « اصولگرائی» باشند و یا اینکه خود را «اصلاح طلب حقیقی» بدانند.

آنهائی که «جنگ فقر و غنا» را باور نداشته و «رفاه طلبی» و «عافیت نشینی» را با آرمانهای انقلاب اسلامی خصوصاً «استکبار ستیزی» و «عدالت خواهی» در تضاد نمی بینند، همان افرادی هستند که در فتنه های بعد از انتخابات ریاست جمهوری به آتش فتنه دمیدند و آنرا شعله ورتر کردند.

از سرنوشت این افراد عبرت گرفته گفتار، رفتار و کردار خودمان را با اقیانوس عظیم محرومین که جبهه استکبار ستیزی را بمنظور تحقّق و احیاء «عدالت خواهی» تشکیل داده اند تطبیق دهیم و در 22 بهمن سال جاری با حضور در راهپیمائی، «تفکّر عدالتخواهی» را که ضدّ سرمایه داری جهانی و لیبرالیسم اقتصادی می باشد، عمق ببخشیم.